Op volle sterkte door het leven als nieuwe schepping

Hoe pak ik het oordeelvrije denken/handelen zoals Jezus dat had?

Jezus keek voortdurend naar Zijn vader en trok zich regelmatig terug uit de drukte om tijd door te brengen met Zijn Vader. Hij was zich bewust van de liefde van Zijn Vader.

 

Bewust worden van diezelfde liefde voor jou, werkt liefde uit in je hart. Dit is het geschenk van geen veroordeling (Romeinen 8:1) waar Jezus voor betaalde met Zijn bloed. Dankzij Hem kunnen wij onszelf en de ander zien door een nieuwe bril. Alleen vinden we onszelf vaak terug in oud denken, wat voort komt uit de zonde. We beoordelen onszelf en daardoor ook de ander. 

Voor wij oordeelvrij naar een ander kunnen kijken, is het van belang om dit eerst zelf te ontvangen. 

 

"Ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen" (Johannes 12:47) En als Hij dit niet doet, hoeven wij dit ook niet te doen naar onszelf. De mildheid naar onszelf, ontwikkeld mildheid naar de ander en niet andersom.

 

Dit proces is onderdeel van het nieuwe leven wat we hebben verkregen in en door Jezus. 

In 2 Korintiërs 4:16 staat: ''Daarom verliezen we de moed niet. Want onze uiterlijke gestalte vergaat wel, maar onze innerlijke mens vernieuwt zich van dag tot dag. De kleine moeilijkheden van dit huidige leven leiden voor ons tot een heerlijkheid die alles te boven gaat en eeuwig is''.

 

Dat betekent het een proces is. Jouw innerlijke mens vernieuwt zich van dag tot dag. Iedere keer als jij valt, reikt Hij Zijn liefdevolle hand aan om jou weer te helpen bij het opstaan. Door moeilijkheden en omstandigheden wordt ons karakter gevormd. Want wat is het een uitdaging wanneer een ander jouw veroordeelt. Dat zijn de momenten om in je hart Zijn waarheid te koesteren dat er niets meer tussen jou en de Vader in staat. Wanneer je die waarheid vast houdt, blijf je stevig staan. 

 

Ik geloof dat we al gaandeweg in het leven groeien in Gods Woord, de liefde en het karakter van Jezus. Het is een oefening van ons denken door de praktijksituaties heen. Met vallen en opstaan leren we van dag tot dag te wandelen in het nieuwe leven. Maar als je er eenmaal van hebt geproefd smaakt het naar meer. Het oude smaakt dan niet meer lekker. Het houdt ons gevangen, dus als je eenmaal terugvalt wil je daar niet meer verblijven en zie je de nood in om je tot Jezus te wenden en het oude leven de rug toe te keren. Hij geeft je weer helder perspectief, wijst je de weg naar de waarheid en dat brengt jouw geest, ziel en lichaam opnieuw tot leven, waardoor donker plaats maakt voor licht. (''Ik ben de weg, de waarheid en het leven'' Johannes 14:6.)

Onze brokstukken, zijn schatten waar Hij mee kan gaan werken. Het leren om niet te verachten maar te omarmen is het levenslot aanvaarden. Het betekent niet dat je blijft hangen in je lot, maar dat je gaat staan op het fundament van het nieuwe leven in Christus. Vanuit dit fundament krijgt het levenslot een nieuwe wending. Het dient ons niet langer als richting gever, maar Jezus is de wegwijzer en gebruikt onze brokstukken om tot zegen te zijn. Dus verwerp ze niet, maar zie ze in het juiste perspectief. Het bepaalt niet de koers van je leven meer, maar het is een onderdeel van jouw vormingsproces geworden. Het omarmen van jezelf en jezelf zien als nieuwe schepping in Christus, leidt tot het omarmen van anderen.  Het geschenk van geen veroordeling verkregen door Jezus, is de sleutel tot een leven in vrijheid. Dit leidt tot het ware geluk. Het is thuiskomen in jouw beloofde land.